Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μεΑ. «Αίτημα παρέμβασης για νομοθετική αναγνώριση των ατόμων με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος ως πάσχοντα από χρόνια πάθηση από τη στιγμή της διάγνωσής τους»

Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μεΑ. «Αίτημα παρέμβασης για νομοθετική αναγνώριση των ατόμων με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος ως πάσχοντα από χρόνια πάθηση από τη στιγμή της διάγνωσής τους»

Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μεΑ.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Ε.Σ.Α.μεΑ.
________________________________________
Ε06.08/3η/27-01-12
Αρ. Πρωτ. 243
Αθήνα, 08/04/2019

ΘΕΜΑ: «Αίτημα παρέμβασης για νομοθετική αναγνώριση των ατόμων με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος ως πάσχοντα από χρόνια πάθηση από τη στιγμή της διάγνωσής τους»

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Με την παρούσα σας ενημερώνουμε και υπενθυμίζουμε ότι, βάσει της υπ’αρ. Φ. 80100/οικ.17630/943 (ΦΕΚ Τεύχος Β΄ 1560/08.05.2018) «Αντικατάσταση του Πίνακα παθήσεων που χαρακτηρίζουν μη αναστρέψιμες και για τις οποίες η διάρκεια αναπηρίας των ασφαλισμένων καθορίζεται επ’αόριστον της Φ.80000/οικ.2/1 (ΦΕΚ Β΄ 7/2018, ΑΔΑ:ΩΣΑΦ465Θ1Ω-ΧΟΕ) υπουργικής απόφασης.», οι Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (11.9) ορίζονται ως χρόνιες παθήσεις μετά τα 17 έτη και δύο κρίσεις.

Επισημαίνουμε ότι, ο αυτισμός αναγνωρίζεται από το σύνολο της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας ως χρόνια διαταραχή, δια βίου κατάσταση μη αναστρέψιμη. Τόσο δε η δυνατότητα βελτίωσης των συμπτωμάτων και της λειτουργικότητας του ατόμου με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, όσο και η πιθανότητα επιδείνωσης της κατάστασής του αποτυπώνεται και στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΦΕΚ 5987/31-12-2018, Απόφαση Αριθμ. Φ. 80100/50885/3033) όπου ορίζεται η επανεκτίμηση του ποσοστού αναπηρίας στην ηλικία των 7 ετών όπου στις πλείστες των περιπτώσεων έχει καταστεί σαφές το αναμενόμενο επίπεδο προσαρμοστικής λειτουργικότητας και στην ηλικία των 17 ετών όπου το ποσοστό αναπηρίας προσδιορίζεται ισοβίως.

Συνεπώς, θεωρούμε ότι η ανωτέρω νομοθετική ρύθμιση εμπεριέχει στη βάση της μια λογική αντίφαση, διότι χαρακτηρίζει τις Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος ως μη χρόνιες και συνεπώς ιάσιμες μέχρι το 17ο έτος του πάσχοντος, ενώ τις αντιμετωπίζει ως μη αναστρέψιμες και δια βίου μετά το 17ο έτος του πάσχοντος. Είναι προφανής η έλλειψη επιστημονικής, νομικής εγκυρότητας και αξιοπιστίας της εν λόγω ρύθμισης και δυστυχώς αποτέλεσμα αυτής της επιστημονικής ανακολουθίας είναι ότι τα άτομα που πάσχουν από Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος και είναι κάτω των 17 ετών, καθώς και οι οικογένειές τους, στερούνται θεσμοθετημένες παροχές και διευκολύνσεις που απολαμβάνουν άτομα που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις.

Με βάση τα ανωτέρω και όπως αναφέρει και ο Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Ν. Λάρισας, με την υπ’αρ. 75/2-4-2019 επιστολή του (η οποία επισυνάπτεται), ζητάμε την άμεση νομοθετική αναγνώριση των ατόμων που πάσχουν από Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος ως πάσχοντα από χρόνια πάθηση από τη στιγμή της διάγνωσής τους και την ένταξή τους στις εφ’όρου ζωής κρίσης αναπηρίας, με πρόβλεψη για την σε τακτά διαστήματα αξιολόγηση της πορείας κάθε ατόμου.

Για την ΠΟΣΓΚΑμεΑ,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΛΙΟΣ ΦΩΤΕΙΝΗ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ